kraamreportage

Bij een kraamreportage kom ik tijdens jullie kraamweek. Ik fotografeer en film wat er op dat moment is. Puur & rauw. Dit is documentaire fotografie: ik volg jullie zoals het gaat, zonder te sturen. Geen concept, geen styling, geen “even opnieuw”. Een newborn shoot is anders. Daar maken we samen iets moois van. We denken vooraf na over een sfeer of klein concept dat bij jullie past. Denk aan rustige activiteiten die jullie toch al doen, maar dan net iets bewuster. Je krijgt tips voor kleding die mooi bij elkaar past, en ik help ook met kleine keuzes in het moment. Soms laat ik jullie bijvoorbeeld bij een raam zitten waar het licht fijn valt. En natuurlijk maken we ook die close-ups: knuffels, handjes, wimpers, alle kleine details.

Op afstand kijk ik met jullie mee en leg ik vast wat er vanzelf gebeurt. Ik ben rustig aanwezig, zonder aan te sturen of iets over te laten doen. Alles mag ontstaan in jullie tempo. En als jullie even ruimte nodig hebben, trek ik me terug. Ik stem me namelijk af op jullie en op wat er op dat moment nodig is.

Een kraamreportage vindt plaats in de eerste week na de geboorte, tijdens de kraamweek. We houden vooraf een datum in gedachten, maar niets ligt vast. Zodra je bent bevallen, laat je me dit weten met een berichtje. Daarna stemmen we samen af wat een fijne dag is, passend bij hoe het gaat en waar jullie op dat moment behoefte aan hebben.

Dat is heel normaal. Misschien was je bevalling pittig en moet je emotioneel nog wat verwerken. Misschien heb je last van kraamtranen, voel je je moe of overweldigd, lig je veel op bed of herstel je van een keizersnede. Misschien voel je je even niet op je mooist. Dat mag er allemaal zijn.
Je hoeft nergens aan te voldoen. Je hoeft je niet anders voor te doen dan je bent. Ik leg vast wat er is, ook als dat kwetsbaar, puur en rauw is. Juist dat hoort bij deze periode. Het hoeft niet netjes of mooi te zijn. Het mag echt zijn. Je hoeft ook niet in je mooiste kleren te liggen. Het helpt soms om voor jezelf te voelen: hoe wil ik deze fase later herinneren?

En als je je tijdens de reportage even niet goed voelt, of een moment voor jezelf nodig hebt, dan is dat helemaal oké. Ook als de tranen even komen. Dat hoort bij het verwerken, bij het landen in deze nieuwe fase.

Dat gevoel hoor ik vaker, en het is heel begrijpelijk. Het idee dat alles wordt vastgelegd zoals het is, kan spannend zijn. Zeker in een periode waarin je jezelf misschien anders voelt dan normaal. Weet dat ik altijd kijk met zachtheid en aandacht. Nooit met oordeel.
Je hoeft niets te laten zien wat niet goed voelt. Ik volg jullie en kijk naar wat er wél is. Soms zijn dat kleine momenten, soms stilte, soms juist iets rauws. Alles mag er zijn.
Het gaat niet om hoe je eruitziet of hoe het ‘zou moeten’. Het gaat om hoe het voelde. En juist die eerlijkheid blijkt later vaak het meest waardevol. Beelden die je niet alleen laten zien hoe het was, maar je ook weer even terugbrengen naar dat gevoel.