Kinderen die niet willen poseren? Perfect. Dan begint het voor mij. Zodra ze niet meer bezig zijn met stilzitten of kijken, gebeurt er iets. De schouders zakken, er wordt gelachen en ik verdwijn een beetje naar de achtergrond. Ik stap hun wereld in en laat ze zijn wie ze zijn. En later, als je terugkijkt, voel je weer precies hoe je kind toen was.
Een portretfoto van je kind gaat voor mij niet over een perfecte houding, maar over een blik, een twinkeling, een moment dat alles zegt. Dat serieuze ineens. Of die lach die zo eigen is. En geloof me, dit verandert sneller dan je denkt.
Bij mij kun je kiezen voor een portretfoto met een beige achtergrond of een zwarte achtergrond. Rustig, puur en zonder afleiding, zodat alle aandacht blijft waar die hoort: bij je kind, precies zoals hij of zij nu is.
